Wednesday, February 10, 2010

Karangan 1 - Cerita Bergambar



Di suatu petang yg hening, Abu sedang membersihkan
taring2 nye selepas menjamah seekor cencurut
di belakang rumah Pak Samat.
Tibe2, dari jauh kelihatan Amad dengan
mata kemerah2an menjalar ke arahnye...

Amad : Wei, ko pehal aa usha si Melur tu?!!
Cam tde awek lain kat kg kite neh..
Ko tau die awek ak kan?!!
Abu : Ele, lu gelabah pehal, bukan ak yg usha
die dohh,
die yg dokk gatal2 ngan ak la!
Amad : Ak pecaye ko mati2 tau Bu, las2 ko rembat
awek ak
dalam diam...ko memang tade ati perot la,
ko memang dasar kawan makan kawan la Bu!!
Abu : (ek ehh, mmg ak tade ati perot ape)...
*sambil buat2 bodo*


*DUSHH*

Berpinar-pinar sebentar kpala Abu apabila Amad
melibaskan ekornye ke kpala Abu.

Amad : Ha, amik ko! Da la buat salah, bole
buat derk ngan ak,
amacam sedap?!

Abu terasa kejantanang nye tercabar, maka...

*DUSHH*

Bergelutlah kedua2 Amad dan Abu di belakang rumah
Pak Samat itu. Lilitan demi lilitan, gigitan demi gigitan,
masing2 tidak mahu mengaku kalah.
Kemudian...



Amad seperti dirasuk setan, bergadohnye sudah seperti
mahu membunuh! Malah, apabila taringnye mengenai
daging Abu, tibe2 die trase nikmat yg tidak terkate.
Abu pula mula terasa sesak dengan pergelutan itu
dan rela mengaku kalah.
Namun...

Abu : Adoi! Oi, ape gigit dalam2 neh! Lebeh la lu...!
Amad : Haha, ko diam! Sedap la daging ko Abu...
slurrpp!

Abu : Weyhh, gay!!
Amad : I'm normal ok! Ah, ak lapa!

*Ngapp! Ngapp!*

Abu : Tolong! Tolong! (nangis da die...)
Amad : Haha, ko mintak tolong pon tade spe akn
tolong ko,
sebab ko tu ular, suke makan
menatang2 len, so ko ingat ade
haiwan len
nk tolong ko? Hahahahahaha!!!
Oh...Pak Samat?
Jangan bermimpila,
die nampak ko trus ko kene tetak!

Hahaha!!! Jadi baik ko bersemadi dlm mulutku,
kahkah!!

Abu : Tidakkkk!!!!! Arghh!!! Sakitt!!



Sedikit demi sedikit tubuh Abu disedut dn dilahap oleh Amad.

*Ngaoopp! Ngaoopp!*

Suara jeritan Abu juga semakin lemah...

Abu : Arghh!!! Argh...Arg...

Dan terus lenyap ditelan Amad...

Abu : .....



Amad : Oarghh...tak sangka kawanku seenak ini...Uhh...

Tanpa rase belas kasihan, die terus mengap-ngap Abu...



Amad : Padan muke mung...ado ati nk kebas Melur, haha!
Pasneh, Melur takkan terjumpe walau kulit ular
ko sekalipon.
Hahahahaha!!!!

Abu merupakan kwn baik Amad. Tapi itu hanyalah dulu.
Kini, Abu hanyalah santapan terbaik Amad.



Abu dn Amad berkwn baik sejak mereka ditinggalkan
oleh mak-mak ular selepas beberapa minggu
mereka menetas.

Kenapa mereka ditinggalkan?

Berdikari.

Itulah satu2 nye perkataan yg tertulis di atas
kertas yg ditinggalkan oleh mak-mak ular.

Amad mkn Abu hingga ke ujung ekor yg terakhir,
tidak tinggal walau sesisik punn...isk...

Amad : Aaarrrkkk!! (sendawa pjg)...kenyang betul!

Tibe2, Cik Mut melintas di hadapan Amad.

Cik Mut : Sampai ati ko mkn kwn baik ko sindri...
Amad : Sape suh die buat kat ak cam
kawan makan kawan
,
ak makan la
die betol2...Hahaa...

Cik Mut : ?????
Amad : Ko nape, ak mkn ko kang pasneh...
Padanlah ko semut,
bukan taste ak...
Cik Mut : Diamlah ko, ak nk g uma Pak Samat,
angkut gula,
gula umah ak abes...
Amad : ok.

-TAMAT-


4 comments:

maiyah said...

haha.. lawak tp ada mesej tu ;)

Ini Blog AnakPakWahab said...

klakar btol la cite ni...

kreatif!

coffee said...

mai : tu la, ramai skg neh, huhu

innz : tade keje punye crite

░♥si lampu neon♥░ said...

tak hapdet kah?

 
top